9 C
İstanbul
Pazartesi, Eylül 26, 2022
Ana Sayfa Eleştiri AMATÖR TİYATROCULARIN DRAMI

AMATÖR TİYATROCULARIN DRAMI

Günlerdir tiyatro oyunları için sahneler arıyorum. Ayrıca tiyatro yapmak için okulları geziyorum. Tiyatrocu arkadaşlarımızın hepsi amatör. Starlaşalım diye de bu işi yapmıyorlar. Bizim tiyatrocuların dertleri devrimci mücadeleye katkı olsun diyedir. Onlar için bu işi yapmak sadece zevkli bir iş değil, aynı zamanda devrimci bir görev. Ama öyle zor ki, sahne bulmak, sadece sahne bulmak değil birde bilet satışlarını sağlamak.

Tek tek belediyeleri geziyorum, en çok CHP belediyeleri, hiçbiri oyun almıyor, alsalar da alacakları oyunlar belli. Onlara göre reklamlarda, dizilerde, büyük tiyatrolarda oynamayan oyuncu, oyuncu değil. Bunu geçin sahne istiyoruz belediye sahnelerinin fiyatları 1.500 TL den başlıyor. Mersin belediyesi bizden üç bin beş yüz lira istedi. İllerdeki kültür bakanlığına bağlı kültür müdürlüklerinin sahnelerinin ederi 1200 liradan başlıyor. Söyleyin en fazla yüz elli, bilet yirmi liradan satacaksak, ihtiyaçlar nasıl karşılanacak söyleyin. Açıkça şunu söylüyorlar amatör tiyatrolarda tiyatro yapanlar geberin.

İstanbul belediyesi, Ahmet Ümit’e milyonlar aktarıyor, ama amatör tiyatroculardan bir oyun alın deyince para yok diyorlar. Avcılar belediyesi sanatçılara destek sözü vermişti, sadece kapılarda bekletme sözü. Sarıyer belediyesini hiç sorma, söz verdikleri oyunu bile almadılar. Oysa Sarıyer Belediyesi Edebiyat günlerinde milyonlar harcamayı biliyorlar. Bakırköy Belediyesi bir sahne kiraladı bize sağolsun, ama 750 lira sahne masrafı alarak. Gerçi verdiklere yere sahne de denmezdi ya.

Okullara gidiyorum, hemen kapılar kapanıyor. Milli Eğitim bakanlığından belgeler istiyorlar. Ama belgelerdeki şartlar amatör tiyatroculara uygun değil. Kısacası kendi başına tiyatro yapmak isteyen insanları yok etmek için herşeyi yapıyorlar. Resmen yağlı kazığa tırmanmak yani. Birde devrimci bir tiyatro anlayışın varsa, sorma gitsin.
Bunun yanında demokratik kitle örgütlerinin çoğu artık merkezi yerlerde yok. Devrimci örgütler tamamıyla bitmiş durumda var olanlar ise zorlan yaşamlarını devam ettiriyorlar. En önemlisi bu demokratik kitle örgütlerinin hiç birinin kültürel alana yönelik siyasal projeleri yok. Yani kültürel yaşamı nasıl değiştirebiliriz diyerek oluşturdukları bir projeleri yok. Böyle oldukları için kültürel alan tamamıyla burjuvazinin elinde. Buralarda bilet vermek onlardan katkı beklemek gerçekten çok zor. En önemlisi kültürel alanın örgütlenmesine ilişkin bir caba beklemek. Böyle olunca amatör tiyatrocular kendi insanını kendi yaratmak zorunda kalıyor.

Ali Yıldırım’ın sahnelediği Şeyh Bedrettin Destanı oyununa dair sadece seksen bilet satabildik. Hemde Bakırköy gibi bir bölge de. Satmak ayrı bir dert paraları toplamak ayrı bir dert. Bu bilet satışıyla anladım ki, amatör tiyatroların yaşama umudu ancak ve ancak dayanışma ile olabilir veya güçlü bir örgütlenmeyle. Amatör tiyatrolardan büyük sahnelere, devlet tiyatrosuna, dizilere, reklamlara kapağı atarsa birisi, ekonomik olarak belki iyi olabilir ama hiç bir şekilde özgür, devrimci tiyatro yapma durumu kalmaz. Böylece sistemin istediği tarzda bir oyuncu olur. Yani kapitalist ideolojiyi yayan bir oyuncu. Aslında Milli Eğitim bakanlığının ve Belediyelerin istediği bu. Özgür ve devrimci hiç bir tiyatro grubunun olmaması.

Bunları neden yazıyorum biliyor musunuz, amatör tiyatrocuların çektiklerini göresiniz diye. Bunun yanında kültürel alanı nasıl değiştirmeliyiz sorusunu sormak. Bizler, kültürel mücadele alanını birincil etmediğimiz sürece ve kültürel alanı değiştirecek projeler üretmedikçe, yarını kuramayız.

 

1 YORUM

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

ÇOK OKUNANLAR

Dinin Siyaset Üzerindeki Etkisi ve Laiklik

Dinin Siyaset Üzerindeki Etkisi ve Laiklik:                                     ...

KAPİTALİST SİSTEMİ SORGULAYAN BİR POLİSİYE “CESETLERDEN HALLİCE”

  Cesetlerden Hallice Nuray Karadağ’ın ilk romanı, ilk romanı olmasına rağmen başarılı bir roman diyebiliriz. Gerçi Karadağ iki romanını birlikte çıkardı. İkinci romanı Kelle Koltukta....

Başak Canda ile…

https://youtu.be/kUiQBFQ-MA0 “Devrimci gerçekçilik” ve Maya Kültür Sanat Kolektifi hakkındaki sorulara cevaplar bulabileceğiniz, sevgili Başak Canda’nın Mustafa Güçlü ile gerçekleştirdiği söyleşiye buradan ulaşabilirsiniz…

GERÇEKÇİ OLMAYA YENİ BİR TAVIR, YENİŞEHİRDE BİR ÖĞLE VAKTİ

Bu yazımda Sevgi Sosyal’ın Yenişehirde Bir Öğle Vakti romanını değerlendirmeye çalışacağım. Romana baktığında kısa bir roman görünse de (iki yüz sayfa kadar) yinede bu...

SON YORUMLAR

Ikbal kaynar on SALİH BOLAT VEFAT ETTİ
Mehmet Konyali on GICIR GICIR
Bilgehan Oğuz on “ÖDÜL SİSTEMİ”
Rasim Aşın on “ÖDÜL SİSTEMİ”
Ikbal kaynar on 46’LI
Yuksel on HIDIR DAYI
Gülbahar Yılmaz on ABU
Mustafa Düzgün on İZLER
B.Nur Erkoç on İZLER
Nur Erkoç on ASKIDA EKMEK
Özgür BAŞKAYA on #YargıtayTahliyeEt
Prof. Dr. İbrahim Bozkuş on HAŞHAŞ GAZETESİ VE KAYMAKAM ABDÜLKADİR AKSU
Ikbal kaynar on ŞİİRİM ISITIR SENİ
gulhan genc on ASKIDA EKMEK
Perihan sever dirican on BOŞ EV
Rafet Canpolat on BOŞ EV
Atilla IŞIK on BOŞ EV
Deniz on BOŞ EV
Arif Sürücü on ASKIDA EKMEK
Perihan sever dirican on ASKIDA EKMEK
Neslihan Sultan on ÖZLEDİĞİM ÇINAR ALTI
Neslihan Sultan on ÖZLEDİĞİM ÇINAR ALTI
Neslihan Sultan on ÖZLEDİĞİM ÇINAR ALTI
Neslihan Sultam on ÖZLEDİĞİM ÇINAR ALTI
Gökhan GURBETOĞLU on ÖZLEDİĞİM ÇINAR ALTI
Gürel SÜRÜCÜ on HAYIR BABA TÜRBESİ
İlter koçak on HAYIR BABA TÜRBESİ
Fikret Ökmen on GUNDİ
Perihan sever dirican on GUNDİ
Hatem on GUNDİ
Selim DURMUŞ on GUNDİ
Hüseyin Ceylan on BERBER  
Tacettin Mert on İŞÇİ
Tacettin Mert on AGORA MEYHANESİ
Gökhan GURBETOĞLU on ANNE ÖP DENİZİ
Songül on ŞİDDET
İsmet Çallıbay on ANNE ÖP DENİZİ
Erdem KAYA on İKİ ARADA BİR DEREDE
Gürel Sürücü on ŞİİRE DAİR ÖNERİLER (2)
Hulusi keleş on AYRIK OTU
Gürel on AYRIK OTU
Mehmet İşbitiren on AYRIK OTU
Bir amatör futbolcu on AMATÖR TİYATROCULARIN DRAMI
Hasan GÜL on KUTSAL EKMEK